نزدیکای صبح خوابتودیدم
کنارم بودی،دورمون شلوغ پلوغ بودا،ولی توپیش من بودی،نمیدونم ازچی ولی استرس داشتی،گفتی میترسی ولی نمیدونم ازچی میترسیدی انگارازشلوغی دورمون ازادما،نزدیک بودی بم نزدیک،حالت خوب نبودازشدت استرس قرمزشده بودی،البته تاحالاندیدم توواقعیت ازاسترس اون شکلی بشی،بغلت کردم،اروم شدی،ازخودم نمیگماخودت بم گفتی،رنگ صورتتم عادی شد،عجیب ترازهمه اینکه بعداینکه عادی شدچهرت، بم لبخندمیزدی خواب من توقدیمامونده انگار،ولی خوبه حداقل توخواب میتونم ببینمشون این چیزارو
بیدارشدم نزدیکای صب بود،یکم بیدارموندم نم نم بارون گرف،حیف ک حتی ازراه رفتن توبارونم محرومم،فقط ازپنجره بادستم میتونم حسش کنم
ولی خب بوی بارون کافیه
واسه مرگ واسه زندگی واسه مست شدن واسه همه چی
ولی چ عجب بلاخره بارون اومد،بلاخره پاییزشد!!!
-حواسم هس ک گفتی هیچی نپرس،حواسم هس ک گفتم چشم،ینی نبایدبپرسم،ولی پست قبلی پرسش نبود،فقط خواهش بودواسه گفتن یه سری چیزا
حواسم ب اینم هس ک گفتم خفه ی مطلق میشم،پس ب اینم بایدعمل کنم،اون قبلیه روهمون روزتواینستامیخواستم بگم بگی ولی دیدم وقت خوبی نیس میرم رواعصابت،دیگه حوصله بیشترازاون حرف زدن بامنونداشتی میدونم
این خوابمم واسه این گفتم ک زیرش ایناروبگم
میدونی نرگس ازهیچکودوم ازکارام توزندگیم پشیمون نیستم،ینی اگه برگردمم انجامش میدم،حتی ازاینکه بت خواهش والتماس کردم ک همه چی مثه قبل بمونه،حتی ازتک تک اشکایی ک اون شب وشبای بعدش ریختم،حتی ازاینکه بعدخوردشدن وتحقیرشدنم بازم خواستمت والبته همیشه میخوامت،میدونی منظورم اینه هرچقدرم سخت وزجراورکه بوده وهس،ولی بازم اگه برگردم همون کاراروانجام میدم،بازم وقتی منوپس بزنی نمیگم خب منم مغرورباشم نمیتونم بگم خب منونمیخوای خب نخواچی کنم،چراغرورموبشکنم وخواهش کنم،چراتوهی بگی منونمیخوای بازمن بگم دوست دارم،بازم اگه برگردم بت خواهش والتماس میکنم،بازم واسه داشتنت گریه میکنم،بازم هرچقددردمیکشم ازدوس داشتنت کوتانمیام وتوبرخلاف من ک ازچشمت افتادم و.همون نرگسی می مونی برای قلبم ک بودی،اون موقع وقت التماس بود،وقت زجرکشیدنم بود،وقت غرق شدن توسیاهیای زندگیم بود،هرچنداین رتبه کنکورم بزرگترین شکست زندگیم تااین سن بوده،وخیلی دوس داشتم ک تواین شرایط تونرگس سابق باشی بم روحیه بدی باحرفات کمکم کنی ک بلندشم،کنارم باشی،البته ک بعداعلام نتایج وتویه تایمی ک حالم خیلی بدبودجداازاتفاقایی ک اونموقعم بینمون افتادوخب حال توام خوب نبوداونموقع امابازم همین ک بودی وبم امیدمیدادی خیلی ارزش داش،همین ک وقتی حالم بدبودتلاش میکردی خوبم کنی،حتی وقتایی ک حالم خوب نمیشداماچیزی ک مهمه اینه ک یه نفرتلاش کنه وبخوادحالتوعوض کنه بهترکنه حالتو،حتی اگه نتونه،خب توخیلی وقتاخیلییی زیادتونستی حالموخوب کنی برعکس من ک هیچوقت نتونستم،بقول توحالتوبدزیادکردم ولی بهترنکردم،اماخب تلاش میکردم بهترت کنم چی کنم ک بی عرضم وپخمه.اماهمه وقتایی ک توحالموبهترکردی یاسعی کردی بهترکنی ونشدهمونکه حالم مهم بودبرات هروقت حالم مهم بودوخواستی خوبم کنی برام ارزش داشت وداره،نمک ب کورنیستم ک یادم بره اینکه مهم بودبرات حالم اینکه تلاش میکردی خوبم کنی،خوبیاتم همیشه یادمه همه ی خوبیاوکارایی ک برام کردی وتک تک لحظه هایی ک فقط بابودن توتونستم تحمل کنم ودووم بیارم،خواستم بدونی هی میگم فلان اتفاق افتادوگله میکنم ک چرااینجوری شداونجوری شد،معنیش این نیس ک اونهمه حال خوب ک سعی کردی بم بدی وخیلی وقتابم دادی یادم رفته،بی معرفت نیستم تک تک لحظه هاوحال خوبی ک بم دادی وکارایی ک برام کردی وبحثات ت ایناسرمن همه ی همه ی همه چیویادم هست وخواهدموند،ومیدونم ک خیلیاشم نمیدونم،خیلی کارابرام کردی وحرفایی ک بخاطرمن شنیدی ومن نمیدونم،واسه همش ازت ممنونم تااخرعمرم،ولی منظورم اینه ک تواین شرایط بیشترازهمیشه توزندگیم بت نیازداشتم وخب هنوزم تموم نشده درسته شروعش سخت ترین بخشش بودوگذشت مخصوصادو هفته ی اولش ک جداازاتفاقای بینمون سخت بودخیلی واون اتفاقاکه البته مسئولیت صددرصدشم باخودمه ازبدبودن خودم بودهمه چی وگرنه شایدتوعوض نمیشدی شایدچیزی بینمون عوض نمیشدشایدحست بهم عوض نمیشدمسئولیت همش باخودمه، ولی هنوزخیلی ازسختیاش مونده،میگن شرایط سخت میگذره تلخیامیگذره ولی مهم اینه کی تواون روزاکنارت موند،کی تحمل اون روزاروبرات راحت ترکرد،توکه بارهابم ثابت شدی خودت وخوبیات،منظورم این نیس،ولی خب دوس داشتم توبدترین شرایط زندگیم کنارم بمونی کمکم کنی این روزابرام راحت ترشه ن اینکه وقتیم بت میگم کاش تواین شرایط بام اینجوری نکنی بگی درس خوندنت ب من ربطی نداره،نمیدونم چراتوحالت خرابه ب منم ک نمیگی محرم نیستم دیگه برات،ی بخش زیادیشوشایدم تمامشومن مقصرم شایدم اتفاق دیگه ایم توزندگیت افتاده ب هرحال هرچی هس امیدوارم زودتردرست شه همه چی برات ایشالاخوب شه حالت،ولی اینومیخوام بگم ک من زورزدم متوجه شی برام مهم وعزیزی،وجودت برام باارزشه،ازاین ب بعدشم مهم وعزیزی وتوقلبمی،همیشه توقلبمی،تاابد،ولی خب دیگه کاردرست ازاینجابه بعداینه ک باحرفام سعی نکنم اینوبت بگم،تاالان ازرفتارام پشیمون نیستم،ازالان ب بعدبایدسکوت کنم تابعدهاپشیمون نشم،بقول تواخرین سنگرسکوته،ولی خب ادم جلوکسی سنگرمیگیره ک باش جنگ داشته باشه،من باتوجنگ ندارم پس سنگرم ندارم،صرفابخاطراینکه دیگه حرف زدن اصرارخواهش التماس وتلاش برای فهموندن همه چی باحرف بسه،سکوت میکنم،دیگه بایدباعمل ثابت شه،یه روزی بت ثابت میشه همه چی،عمق علاقم بهت ثابت میشه،پاکی وواقعی بودن علاقم بت ثابت میشه،ولی خب باعمل طول میکشه اثبات شه،اینکه کی ثابت میشه رونمیدونم،فقط میدونم ثابت میشه بهت،عوضش باعمل ک اثبات شه گذرانیس ینی قلباقبول میکنی،وقتیم ک بت ثابت شه بازم ن چیزی ازت میخوام ن قراره کاری کنی،فقط دوس دارم بت اثبات شه ک پیش دل خودم شرمنده نباشم،چون حالابااونموقع هیچ چیزی سودی واسه من نداره ک،فقط اونموقع ک اثبات شه پیش دل خودم حالم خوبه شرمندش نیستم،هرچی میگذره هی خودبه خودذهنم پلی بک میزنه ب قدیم ترا،ددیشب داشتم
فک میکردم اون روزی ک توهمین وب بات درددل کردم،بم گفتی توپاکی،همین کافیه،هیچ چیزدیگه ای مهم نیس،چقدحالم خوب بودبااون حرفت،چون پیش خودم گفتم تودنیایی ک واسه ادمافقط پول وظاهره ک مهمه،واسه ی نفریه چیزدیگه ارزش داره،ولی الان دیگه ن پاکی قلبم برات مهمه ن خودم برات مهمم،طبق حرف توگفتم وگرنه قلبمم پاک نیس،تک تک وقتایی ک توروناراحت کردم حتی اگه خودم ندونم ینی اگه بم نگفته باشی ناراحتی بازم قلبم روش لکه های سیاه نشسته وهی بی ارزش شده،خلاصه اینکه الان کاردرست سکوت کردن وبه عبارت خودم خفه شدن مطلقه،خیلی اذیتت کردم باحرفام کلافه شدی چون روی روح وروانت بودم این مدتو،امیدوارم باسکوتم روح وروان تواروم شه،ایشالااگه مشکلیم هس توزندگیت زوده زودحل شه منم دعامیکنم البته اگه بیل زن بودم باغچه خودموبیل میزدم دعام نمیگیره،ولی خب ب هرحال دعامیکنم برات شایدبخاطرپاکی قلب تودعام واسه توبگیره،ایشالازودحل شه اگه مشکلی هس،منم سکوت میکنم وجودت اروم شه ارامش بگیری❤
شبیه وصیت نامه شدانگاری:')
دلم گرفته،وروی شانه های خودم گریه میکنم،هرچه می سوزم،گرم نمی شوم
چشماتوواترکن نگاه کن کی بهت گفتم یخ کمترازآتیش روشن نیست می سوزی
ک ,ب ,شه ,اگه ,بت ,خب ,همه ی ,وقتایی ک ,همه چی ,تواین شرایط ,هس ک
درباره این سایت